I'm in love! I'm in love! I'm in love!

I'm happy.
I'm inspired.
I'm always thinking of her.
I'm always excited to see her.
I'm appreciating what she wants.
I'm telling God that I love her.
Etcetera etcetera.

I like her the first time I saw her.
I like her more when we became friends.
And now, I love her and she's my bestfriend.

She's pretty.
She's smart.
She's kind.
She's a christian.
She's enthusiastic.
She knows how to laugh.
Etcetera etcetera.

Promise, inlav ako! Hindi ulit, pero sa unang pagkakataon. Na-realized ko na hindi pala ako inlav dati, pinapaniwala ko lang ang sarili ko. Hindi na ito pilit, totoo na. Akala ko dati na decision ang pagmamahal, nararamdaman din pala. Wala ng i think sa I love you, "I love you" pala at hindi "I think I love you", at mas lalong hindi "I think I like you" lang.

Nakakainis na nakakatawa dahil sya ang laman ng isip ko mula paggising hanggang pagtulog. Hindi na nga ako makatulog ulit kapag nagising ako ng umaga kahit ala-singko pa lang. Parang sasabog na nga ang dibdib ko sa sobrang pagka-inlav ko sa kanya. Lagi ko na lang tinitingnan mga picture nya, nasa wallpaper ko pa yun isa. Kung pwede ko lang sya makita araw-araw, ginawa ko na.

Ito na lang muna, dagdag ko na lang yun iba next time!